[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
[Verse 1]
Αδιαφορώ για το πόσοι θα σκάσουν στην επόμενη συναυλία μου
10 μαλάκες θα 'ρθουν στο γάμο μου, 30.000 θα κλαίν στην κηδεία μου
Βλέπω σαν τράπεζα κάθε μου κόλλα λευκή
Γιατί εκεί καταθέτω ψυχή, τόση για σκέψη τροφή που οι εγκέφαλοί σας θα 'πρεπε να 'ναι πιο χοντροί, και
Καλοκαίρια στον Σίμο, χειμώνες στον Πάρνωνα σ' άμμους και χιόνια κρησφύγετο
Ό,τι πράξουν αυτοί οι μαλάκες και φέτος θα κάνω το αντίθετο, κοίτα
Με ρωτάνε τ' αλάνια στη γύρα «Πώς τους γάζωσες φέτος έτσι, ρε Γιάνναρε;»
Αν ακούγαν το «ΚΙΧ» κι είχαν τσίπα, κανείς απ' αυτούς πια δε θα ξαναράπαρε
Δε μου δώσανε χώρο μα βρήκα τον τρόπο και μέσα στο σπίτι τους μπούκαρα
Δεν ακούσαν ποτέ τους τα ραπ μου τώρα τα γουστάρουν γιατί κάνουν νούμερα
Αν τους βάλω αύριο το πρωί στα παπούτσια μου, αυτοί δε θα δουν μεσημέρι
Αν κρατήσουν το μικρόφωνό μου πάνω στη σκηνή, θα τους σπάσει το χέρι
Και τα λόγια βαριά τραγουδάνε μαζί μας παιδία απ' τα πιο απίθανα μέρη
Μα αν ρωτήσουν τη μάνα μου ποιος είναι ο Anser, θα δεις, ν' απαντήσει δεν ξέρει
Ήμουν τότε παιδί σε μια χώρα κουφή, ηχογραφούσα γυμνή την αλήθεια μας
Να 'ναι περίφανα τα ψηλά μας βουνά κι οι άνθρωποι που μπαινοβγαίνουν σπίτια μας
[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
[Verse 2]
Πέρασαν φράγκα τόσα απ' τα χέρια μου μα τα ομορφότερα βράδια μου άφραγκος
Έχω παίξει δυό σπίτια στην πόκα κι ακόμη δεν έμεινα άστεγος, είπα
Είπα λίγες φορές «Σ' αγαπώ», πιο πολλές είπα τ' «Άντε γαμήσου»
Μα ό,τι κι αν είπα απ' τα δύό το ένιωσα μέσα μου και το εννοούσα εξίσου, πάμε
Θα, θα τους έριχνα με όπλο μα νιώθω πως με τις λέξεις σημαδεύω καλύτερα
Γιατί για τα μυαλά τον ανθρώπων δεν έχουν εφεύρει ακόμη αλεξίσφαιρα
Όσες φορές τους έριξα κάτω με χέρια γυμνά, είδα αυτοί να σηκώνονται
Με πληγές απ' τα λόγια που είπα περνάνε τα χρόνια και δεν επουλώνονται
Και φοβάμαι μη γίνουμε μόδα, φοβάμαι μην κάνουμε αυτά που γελάγαμε
Μη μας πάρουν αυτές οι σειρήνες τ' αυτιά και ξεχάσουμε ποιους αγαπάγαμε
Και φοβάμαι μην έρθει μιά μέρα και γράψω αυτά που γουστάρουν αυτοί
Μην ακούσω ό,τι λένε τα μέσα μου κι ηχογραφώ ό,τι μου πουν οι αριθμοί
Και, και φοβάμαι μην έρθει μιά νύχτα που πρέπει ν' ανέβω πάνω στη σκηνή
Το μικρόφωνο να 'χει καρφιά κι από κάτω στο πλήθος να μην είσαι εσύ
Και, ούτε θέλω να μάθω, ούτε θέλω να ξέρω, ούτε θέλω να το φανταστώ
Να 'χω ζήσει χαρά και να μην έχω ανθρώπους δικούς μου να τη μοιραστώ, και
[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
[Chorus]
Κάθε βράδυ στα γόνατα, κάθε βράδυ τις ίδιες προσευχές
Μην ξεχάσω από πού έρχομαι, μην ξεχάσω τι έλεγα χθες
Να θυμάμαι ποιοι ήταν μαζί μου, ποιοι μ' άνοιξαν τον δρόμο που ήρθα
Να μ' αγαπάνε για πάντα οι δικοί μου, ψεύτης μη βγω σ' όλα εκείνα που είπα, και
