[Intro: EP]
(...)
Όλοι, όλοι θα χώσουμε σήμερα
[Verse 1: EP]
Κόβω τον πουτάνας γιο στα δύο σαν να 'ναι κο βραχος
Στο είδος μου είμαι γκουρού κι εσύ απλά κομπάρσος
Τ' ομολογώ, τους σκότωσα χωρίς φόβο και πάθος
Ήταν εν βρασμώ ψυχής μου, προξενούσαν άγχος
Το λάθος μου ήταν πως δεν τους εξαφάνισα κάπως
Πρώτα ήθελα να παίξω μαζί τους γιατί 'χαν θράσος
Ενώ κυλούσαν όλα καλά, να σου και ο μπάτσος
Να μου θυμίζει πόσο βρώμικο είναι αυτό το κράτος
Τα μάτια μου στραγγίξανε, γι' αυτό φανταζω κάκτος
Κι ό,τι μ' ακουμπάει το καταστρέφω σε βάθος
Αναρωτιέσαι αν σου μιλάει ο Μάνος ή ο άλλος
Δεν έχει σημασία, δε μ' ένιωθες ούτως ή άλλως
Ζω στην παράνοια, σ' αρέσει
Ύφος κυνικό και με τον δίπλα καμία σχέση, φύγε από τη μέση
Δεν ξύπνησα καλά κι από τους μπάφους έχω χεσει
Μ' αυτό που λες ραπ δεν έχω σχέση
Βγαίνει μόνο για να πονέσει
Τράβα, ακούω Αθήνα, μάνα μου από τη πέση
Αργυράκης στο πιο σύγχρονο Λεμπέση
Πουτάνας γιε, είναι το Bong, σ' αρέσει, δε σ' αρέσει
Το τραβάω ως τ' άκρα, ο σπονδυλός σου ν' αναπνέυσει
Και 'μενα το μυαλό μου να σαλέψει
Πως στο διάολο όλοι έχουν χαζέψει;
Τα 'χουν κάνει ονειρικά διαμορφωμένα
Νουμερά κατηλημένα απειρά κι είσαι στη μέση
Σ' ενα μπουρδέλο που ακόμα δε λεει να πέσει
Κυκλοφορούμε ως τα χαράματα γνωστοί ως Λέτσοι
Οι αλήτες που θέλεις να τους βγάλεις απ' τη μέση
Κάνουνε ραπ και κρίνουνε χωρίς να 'χουνε σχέση (Yah)
[Verse 2: Styl Mo]
Yah
Φορέσαν το πιο αθωό ύφος
Μη ξεγελίεσε πως με έχεις, είμαι παγίδα για το πλήθος
Χειρότερος κι απ' του Χριστόυ τα πάθη
Έρχομαι σαν αντίχριστος, την γη ήρθα να κάνω στάχτη
Κατουρώ το πόνο σου, κρύβεσαι μέσα στα πορνία
Καιρός να καταλάβετε, σε όλο το ραπ φτύνουμε τη βια
Είδωλο λατρία, ποτέ για μας και με τα ειδωλά σου με τη μια
Bong Da City, τύποι μας σηκώνουν τη φρίκη
Μολυσμένα μυαλά, κάθε MC όπου φύγει, φύγει
Γλώσσα που αν μιλήσει, θα γκρεμίσει
Χωρίς σουξε κι αρώματα, πήρες πρέφα πως σ' έχω στήσει
Βγάζω το δέρμα σου για τον επόμενο μου χειμώνα
Το να σ' αφήσω, στο 'πα, όλα ή τίποτα
Λόγια από φίδια μόνο να σέρνονται, φίλα δειλά
Το ένα μετ' απ' το άλλο ακρό, ζεστά
[Verse 3: Mani]
Στα ναρκωτικά με μισούνε οι γονείς φανατικά
Κυνικά, δε μας μάθανε να κινόυμαστε προσανατολικά, φιλικά
Πως είσαι, συμπεριφέρονται πρώτα και σε τι κτήνος μεταλλάσονται μετά;
Παντού περιπολικά
Σειρήνες από πίσω μου και μάτια φονικά σε νεοκλασσικά
Πρίν το χάραμα καταλήγω με χημικά, φυσικά
Κι είναι τόσο φυσικό, γενικά
Το ραπ μου σε γαμάει ολικά
Ότι κι αν, όπου κι όποτε θέλεις να δείς πως είσαι, ούτε καν
Μονωτικά υλικά κι ένα παράθυρο μόνο
Να παίρνουν τοξικά κι υδρογόνο
Δεν είδα βασιλία να κάθεται πάνω στο θρόνο
Οριστικά, τυλίγω το παλάτι μες στις φλόγες
Πάντα πρακτικά, πάντα πίτα και δε λύνομαι
Δεν έιμαι μαθηματικά, μυθικά τέρατα, Bong, σαν πυρηνικά
Ώσπου να με συγκινήσεις, σε μισώ πλατονικά, κοίτα
[Verse 4: Relik Berkowitz]
A full of [?], back in the morning in the city
It's full of life and after losing myself in every single verse that I write
Because I simply don't blink
Timothy's folks, don't confuse me with Tinothy's folks
I'm a grown man
But I'll never think of what I'll spit twice
I live in this shit, you know what? I'd even kill for this shit
As real as it gets to ever see me chilling your scent
Keep an eye out on your shit, 'cause It's what Imma hit again
Keep your legs crossed in your fucking credit card bit
Admitted I've been in all the words, dreams that you dreamt
And not your car (Car), like the leaves of the wind
You don't know what kinda shit you got into
'Cause the city is gritty, dirty and covered in mad smoke
Don't play around with the actions, dawg, you'll choke
Kids ain't smelling around here, ain't no jokes
I seen a couple of brushes up in the black folks
Wagons and bad passes with baggy pants
Sagging bags and pants and punks while they packing pounds, actually Clacking in the streets, they talk about the industry
That's pathetic, see, I ain't got a problem with them geeks
'Cause I make music
Yeah, kiddo, I make music
I love what I do, I don't just use it to school chicks
And I've never kissed danced in my life
I'm in the position to [?] the bars that I write
[Verse 5: Kako]
Κι αν δεν σε παίρναμε ποτέ σοβαρά
(...)
[Verse 6: Adoksos]
Γάμα το πως με λένε
Εδώ τα κουπλέ μας σε καίνε, ξένε
Κι είναι τζάμπα
Μη κοιτάς τα ρούχα μου, μόνο κοίτα τη πούτσα μου στο στόμα της μάνας σου, πουλημένε
Επίσημα, γαμήθηκε η κλίκα σου και τα λέμε
Κάνω ραπ, όσο τα πιτσιρίκια θα μιλάν για τη ζωή χωρίς να ξέρουν
Οι BDC τι φάγαν, man για τη πουστάρα
Μάθε πως οι BDC διαφέρουν και δεν είναι σαν κι αυτόυς που βγάζουνε μπλουζάκια και γλύφουν οπαδόυς
Στ' αρχίδια μας
Και μάθε κάτι για τη κλίκα μας
Δε το 'χουμε σε τίποτα να μπούμε μες στο σπίτι σας, τα τέρατα του Arkham
Ξεφτίλες, πιαστήκατε στην ίδια σας τη φάκα
[Verse 7: Tsaki]
[?] τ' ονομά σου
Θα γράφω ραπ ως ώτου να σωπάσουν
Είναι Αθήνα, κινούμενος βάλτος στ' αποτυπώματα σου
Σ' αυτο που κρατώ καρφωμένο μες στα πλευρά μου
Πλην προδωθηκα, ως αντιποινο, οταν, ναι, καταναλωθηκα, έχω φτύσει
Ανηκω στη μεριδα των χαμενων που φρικαρει ο ενας στους εκατο μετ' από καποια χρηση
Ψαχνω θυμα για να εκτονωνω σωμα και πεινα
Από τη γεννα μου μικροβιο που παρασιτει στη σπληνα
Μ' ενα σωμα που θα πιανε τα ζωτικα σου οργανα απ' τα δοντια
Ωσπου το αιμα σου να γραψει Bong στο χωμα
Πεφτω πανω τους, με βριζουν
Ζητω συγγνωμη, διχως να κοιτω τα ματια τους και τα λεφτα τους, πλεον λείπουν
Αστυνομία, όλα τα βλεμματα ειναι στη κυρια, αρα εχω γυρω στο μισο λεπτο να φυγω απ' τη γωνια
Τα μοιραζω, βαζω λιγα για το tape που ετοιμαζω και τα υπολοιπα στη πορνη για να φαει αλλο ενα μπατσο
Τα μοιραζω, βαζω λιγα για το tape που ετοιμαζω και τα υπολοιπα στη πορνη για να φαει αλλο ενα μπατσο
