[Intro]
\nΦύτρωσα στην παράνοια και στην βρώμα
\nΣτο πιο κακό και άδικο μέρος
\nΣτη γειτονιά που αγαπώ και μισώ ταυτόχρονα
\nΚαι στη λεωφόρο που με καθυστερούσε πάντα από την κίνηση
\nΜέρες πέρναγαν, πέρναγαν
\nΟι δρόμοι παίρναν πλάτος και τα κτίρια ύψος
\nΧωρίς καν να το καταλαβαίνω
\nΜέτρο μέτρο κάθε μέρα
\nΜ' ανησυχεί που δε βλέπω φως και κάνω πορείες γι'αυτό
\nΚάνω πορείες για ένα κομμάτι ψωμί
\nΈναν τυχαίο θάνατο από έναν μπάτσο
\nΓια όλα όσα με πιέζουν
\nΛειτουργώ, λειτουργώ ακόμα
\nΣέβομαι, αγαπάω, θέλω να μισήσω αλλά μόνο αυτούς που πρέπει
\nΚαταστολή, το μυαλό μου μπλέκει συνέχεια σαν μέλος συμμορίας σε δολοφονίες κυττάρων
\nΜε την μέθοδο των τριών προσπαθώ να βάλω σε τάξη τα πάντα
\nΟ κόσμος φωνάζει
\nΟι δικοί μου αγχώνονται μα δεν το λένε
\nΔεν πειράζει, καταλαβαίνω, καταλαβαίνω τα πάντα
\nΔεν υπάρχει κάτι που να με εμποδίζει
\nΤουλάχιστον στα γραπτά μου
\nΤουλάχιστον ξέρω, αναγνωρίζω
\nΡουφάω τον ίδιο καπνό
\nΤα κουσούρια δε μου φύγανε, εντάξει;
\nΤουλάχιστον μέσα σ' αυτή τη σκατοχώρα που ζω
\nΔε μου βίασαν το λόγο και την άποψή μου
\nΥπάρχω κι ας κληρονόμησα το τίποτα
\nΣυγγνώμη, μα δεν έχω πατρίδα
\nΔεν έχω αίμα από κάποια οικογένεια Χ ούτε θέλω να πολεμήσω σε ώρα ανάγκης
\nΓια ποιον; Για ποιον να πάω πες μου
\nΚρατάς το μόνο πράγμα και με απειλείς κάθε μέρα
\nΚι αυτό είναι το σπίτι μου, η οικογένειά μου και μη τους δω να λυγίσουν
\nΣυγγνώμη κόσμε δεν αισθάνομαι
\nΈχει τρυπήσει η καρδιά μου, και βλέπω να μπάζει με λάθος συνήθειες και μαλακίες του σήμερα
\nΜε λάθος αναψυκτικά και κακές γρήγορες τροφές
\nΠου αργά ή γρήγορα σε στέλνουν σε ένα διάδρομο ενός παρατημένου νοσοκομείου
\nΧωρίς καμία βοήθεια, τι κάθομαι και λέω;
\nΔίπλα σου θα πεθάνω και δε θα με σηκώσεις, τι λέω γαμώτο;
\nΔίπλα σου γίνονται όλα, ακριβώς δίπλα σου
\nΤι κανάλι έχεις βάλει, δε το είδες;
\nΔεν αισθάνομαι πια βαρέθηκα, αλλά υπάρχω αυτή είναι η κατάρα μου
\nΤέλος κόσμε
\n
\n[Verse]
\nΒρίζω τα θεία σα να 'μαι διαόλι μου λένε η κόλαση σε περιμένει
\nΚαμιά ανάσταση δεν θα σου φέρει η λαμπάδα σου ούτε ο νονός σου τεμπέλη
\nΠάνω σε εικόνες το στίγμα από χίλια και ογδόντα χρυσά γιατί είστε ταγμένοι
\nΣε ποιο θεό να πιστεύω εν τέλη, σε ποια στροφή θα σκιστούν τα Pirelli
\nΠάνω από λάθος μαθήσεις, λάθος εξηγήσεις και λάθος κουσούρια του σήμερα
\nΠάνω από πτώματα που τα πατάν στρατιώτες γιατί αγαπάνε τα σύνορα
\nΠάνω από εμένα, εσένα, τους φίλους σου και όσους πιστεύουν μονάχα στο σήμερα
\nΈπεσε βόμβα κρυφτείτε όλοι γρήγορα, κλαίνε παιδάκια μέσα στα κρησφύγετα
\nΌποιος ακούει αυτή τη βρωμιά θα 'χει κόμπο στο στήθος γιατί θα τον πνίγει
\nΘα κάνω tattoo δυο δεκάχρονα να παίζουν μπάλα σε μια φωτεινή Παλαιστίνη
\nΣταμάτησαν οι φυλλάδες να γράφουνε πόσοι νεκροί μου θυμίζουν τη Σμύρνη
\nΔεν θέλει ο Κυριάκος να πάρει ευθύνη, γλείφει τα παπάρια κάθε Μουσολίνι
\nΈνα τετράγωνο με ένα γυαλί θα σου δείχνει ό,τι θέλει και όχι τα θύματα
\nΈνα παράθυρο θα βγάζει όποιον πληρώνει και αυτούς που παρέχουν τα βύσματα
\nΑνέβα στον εξώστη να δεις τη χαρά, είναι μπερδεμένοι στα πυροτεχνήματα
\nΗ μάνα μου στέλνει πως έχει προβλήματα, θέλω ο παππούς μου να γίνει καλύτερα
\nΣου βάζουν μπαλόνια μέσα στην καρδιά σου να ακούς να χτυπάει λίγο παραπάνω
\nΣου κρύβουν το φάρμακο να μην γεράσεις και πάντα τους βγαίνει το σάπιο τους πλάνο
\nΑχ ρε γαμώτο τι πρέπει να κάνω, πως να παλέψω και πως να πεθάνω
\nΠοιος είναι όντως μαζί μου σ' αυτά τα στιχάκια και ποιος θα ψηφίσει Μπογδάνο;
\nΠείτε στο Mega, το ΣΚΑΪ, τον Antenna, πως τέλος εγώ θα μιλάω με ονόματα
\nΚαι δεν φοβάμαι κανέναν ούτε τα φανάρια στα πιο σκοτεινά οδοστρώματα
\nΌλοι στο τέλος θα είμαστε χώματα δεν έχει πόρτες να πιάσεις τα πόμολα
\nΚαι στο υπόσχομαι θα βλέπεις μαύρο φασίστα γιατί πολεμούσες τα χρώματα
\nΠύραυλε αν είχε πέτσα και φλέβες θα άραζες όντως σε αυτή την πορεία
\nΚαι εσύ που έφυγες από το χωριό σου γιατί μπήκες βλάκα στην αστυνομία
\nΟ Γρηγορόπουλος ήταν θυσία μήπως σωθούν άλλα δέκα κρανία
\nΈξι Δεκέμβρη έχω τη γιορτή μου μα εμένα με νοιάζει να καίγεται η Αθήνα
\nΟ δίσκος αυτός είναι μαύρο διαμάντι το κράτος θα κάνει τα πάντα να πέσει
\nΘα βάλει λιτούς και δεμένους να βρεί τη θηλιά στο κεφάλι μου να τη φορέσει
\nΜπορεί να κοπούν τα καλώδια που 'χουν τα φρένα και η κόλαση να με μαζέψει
\nΈχω ψυχή και αυτό λέει πολλά καλή χρονιά το κεφάλι μην πέσει (Dani)
\n
\n[Outro]
\nΒρίζω σα τον μαλάκα τα Θεία γιατί δεν πιστεύω ποτέ σε αναστάσεις
\nΗ ζωή μου είπε να έχεις γιατρό, δικηγόρο, καλό λογιστή και όποια άλλη μαλακία
\nΓια να μην παραπλανιέμαι από χρήματα
\nΓιατί δεν έχουν καν αφή
\nΛυπάμαι κόσμε\n\n
