[Chorus: Βασίλης Φωτιάς & Μητσοφού]
Πες στους δικούς μου ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι' αυτό το τρένο που θ' αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω, φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στη μνήμη μας δώσε
Το έγκλημά τους μην αφήσεις να ξεχαστεί
[Verse 1: Μητσοφού]
Φεύγω να πάρω τρένο
Ίσα που προλαβαίνω
Για μια καλύτερη ζωή σε μία άλλη χώρα
Εδώ που ζω κι υπάρχω μετά βίας ανασαίνω
Κι άμα πεθάνω θα μου πουν «ήταν κακιά η ώρα»
Πάμε κι όπου μας βγάλει, πάμε και ό,τι γίνει
Βιάσου λιγάκι, μην αργείς και τα εισιτήρια κόψε
Δική μας η επιλογή, δική μας κι η ευθύνη
Δεν έχει σημασία γι' αυτούς εάν χαθούμε απόψε
Σανίδωσε το γκάζι, τ' αύριο μας προστάζει
Γλυκοχαράζει ο ουρανός κι όμως δεν ξημερώνει
Ακούω σφύριγμα στις ράγες, κάτι μας τρομάζει
Σε λίγα δευτερόλεπτα μάλλον θα 'μαστε σκόνη
Θα 'χουμε γίνει και εμείς θέμα σε μια οθόνη
Θα 'χουμε γίνει αφορμή για έκτακτο δελτίο
Πού είναι ο γιος μου, πού ειν' η κόρη μου, δεν το σηκώνει
Ταξίδευε με το Intercity 62
[Verse 2: Μητσοφού]
Σ' αυτό το τρένο μπήκα
Αλλά ποτέ δε βγήκα
Φρόντισαν κάποιοι να μη φτάσω στον προορισμό μου
Έγινα και εγώ του κράτους τους μια προίκα
Για να τιμούνε κάθε χρόνο δήθεν τον χαμό μου
Είπανε φταίει ο ένας, είπανε φταίει ο άλλος
Αλλά ποτέ δε μάθαμε ποιος φταίει πραγματικά
Την πλήρωσε ο μικρός για να μη χρεωθεί ο μεγάλος
Και να τη βγάλουν καθαρή πάλι τ' αφεντικά
Κήρυξαν μέρες πένθους τ' απρακτικά του έθνους
Ψεύτικα δάκρυα βάλανε κι εκφράσανε οδύνη
Οι εκλογές του αίσχους πρέπει να 'ναι δικές τους
Δεν έχουν ίχνος ανθρωπιάς καθόλου αυτά τα κτήνη
Είν' η στροφή στα Τέμπη που τον λαό θεριεύει
Και τον γεμίζει μ' αδικία, μίσος και οργή
Είν' η στροφή στα Τέμπη, φωνή ψυχών που εκπέμπει
Το έγκλημά τους μην αφήσουμε να ξεχαστεί
[Chorus: Βασίλης Φωτιάς & Μητσοφού]
Πες στους δικούς μου ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι' αυτό το τρένο που θ' αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω, φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στη μνήμη μας δώσε
Το έγκλημά τους μην αφήσεις να ξεχαστεί
Πες στους δικούς μου ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι' αυτό το τρένο που θ' αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω, φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στη μνήμη μας δώσε
Το έγκλημά τους μην αφήσεις να ξεχαστεί
[Verse 3: Βασίλης Φωτιάς]
Είναι μεγάλο το κακό και το καλό είναι λίγο
Όσο κι αν θέλω δεν μπορώ να του ξεφύγω
Είναι μεγάλο το κακό, ζούμε στο έλεός του
Και το μεγάλο αφεντικό ειν' υπάλληλός του
Δε βρίσκει λόγια να μιλήσει η οργή μας
Γι' αυτούς που βάφουν με το αίμα μας τη γη μας
Μονάχα να βρει το κουράγιο μία νύχτα να τους στείλει στο διάολο και να πει καληνύχτα
Είναι μεγάλο το κακό και οι κακοί γουστάρουν
Κι όλο τη φάτσα τους στο δέκτη μας μοστράρουν
Όσο και να προσποιηθούν ότι τους νοιάζει
Το πένθος είναι ταξικό και του λαού μαράζι
Είναι μεγάλο το κακό κι οι παπαγάλοι του
Μας παρουσιάζουνε για θρίαμβο το χάλι του
Αναρωτιέμαι τι έχει μέσα η καρδιά τους
Τι θα λέγαν αν στο τρένο ήταν μέσα τα παιδιά τους
[Verse 4: Βασίλης Φωτιάς]
Κακό μεγάλο τούτοι οι δημοσιογράφοι
Την τραγωδία λεν' η μοίρα μας τη γράφει
Λάθος ανθρώπινο εκείνο που τα φταίει
Οι έσχατι είναι πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι
Αλλά στερεύει του λαού η εμπιστοσύνη
Στην τηλεόραση και τη δικαιοσύνη
Το δίκαιο των παιδιών πρέπει να γίνει νόμος
Απέναντι στο κράτος που 'ναι ο μόνος δολοφόνος
Είναι μεγάλο το κακό και τους συμφέρει
Κι όσο χειρότερα, τόσο θ' απλώνουν χέρι
Όσο χρειάζεται η πατρίδα σωτηρία
Θα μας πουλάνε ελπίδα σε τιμή ευκαιρία
Είναι μεγάλο το κακό και το καλό μια στάλα
Εμείς το ψάρι το μικρό, τροφή για τα μεγάλα
Ν' αναποδογυρίσει η γη, ήλιος να βγει το βράδυ
Να βρει το στόχο της η οργή σα βάλουμε σημάδι
[Chorus: Βασίλης Φωτιάς & Μητσοφού]
Πες στους δικούς μου ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι' αυτό το τρένο που θ' αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω, φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στη μνήμη μας δώσε
Το έγκλημά τους μην αφήσεις να ξεχαστεί
Πες στους δικούς μου ότι θ' αργήσω απόψε
Ένα θα γίνω με τις ράγες και τους καπνούς
Το τελευταίο εισιτήριο κόψε
Γι' αυτό το τρένο που θ' αγγίξει τους ουρανούς
Την κάνω, φίλε μου, σαλπάρω απόψε
Σε δρομολόγια δίχως επιστροφή
Τον σεβασμό σου στη μνήμη μας δώσε
Το έγκλημά τους μην αφήσεις να ξεχαστεί
[Outro: Βασίλης Φωτιάς]
Αν δεν τους στείλουμε εμείς στο διάολο μια μέρα
Θα φροντίζουν να μας στέλνουνε αυτοί, πρώτοι στο διάολο, κάθε μέρα
Εμάς και τα παιδιά μας
Ο λαός πενθεί το λαό, όπως ο λαός είναι κι εκείνος που τον σώζει
Γι' αυτούς είναι δίκαιο να μην έχει αξία η ανθρώπινη ζωή
Είναι μέρος της ιδεολογίας τους
Γι' αυτούς δε θα είμαστε ποτέ ίσοι
Μπροστά στο τέρας που λέγεται κεφαλαιοκρατία, το μόνο θεριό που μπορεί να σταθεί απέναντι και να το λυγίσει
Είναι ο λαός
Όταν ξυπνήσει
