Hayatım kapalı bi hastane odası
Ve bozuk bu orgun çalınan her notası
Biraz esrarlı ve rüzgarlı bakışları
Kaşlarım çatık ve sinir dolu bakışlarım
Karış karış ezberimde yüzünün her yanı
Unutamıyorum hayatımdan çıktığın anı
Yarı kanlı ve gözlerim yarı kapalı
Durduramıyorum seni yanımda, kalbin kapalı
Duyamıyorum sesini bastırır siren sesleri
Tizinden dinle sesimi, kulakların silinsin
Onsekizimi seksenim gibi yaşarım bilirsin
Ama beni değiştirme, ben hala dengesizim
Şairin yazdığı şiirler komple ölü bilinsin
Seninle yaşadığım her anı aklımdan silinsin
Ölüme koşuyorum, elimi uzatsam gelir misin?
Sanmam. Gelmek sana itmekten zor gelir
Bu akşam sokağında elimde birayla gezdim
Beni görmedin, beni görmemen umrumda değil
Yanında olduğumu bilme, istemem bilmeni
Bu yaşıma kadar hayatıma giren sikip gitsin
Dimi? Zincirler bağlı yorgun ayaklarıma
Beni hissetmek istiyorsan onun omzunda ağla
Bana gelememek nasıl bir his? Anlatamam sana
Çünkü sen ne zaman istersen koştum sana
Gökkuşağında olmayan kayıp renk gibisin
Sana ne zaman ulaşmak istesem kayardı ellerim
Bu yüzden sadece sesini her saniye dinlerim
Bu yüzden sadece rüyalarda yanımda gibiydin
Ben duygusuzum ve de arkadaşlarından huysuz
Ben tanımsızım ve de tüm insanlardan mutsuz
Ben dengesizim ve de tüm ayyaşlardan ruhsuz
Ben kimsesizim ve de tüm köpeklerden de uyuz
Sana ulaşamıyor sanırım adına olan şarkılarım
Ben her yere çakıldığımda bi seni hatırlarım
Bu yüzden kalbim ağır yaralı, ben bi enkazım
Ben bir çıkmazım, sokağım kimseye çıkamazdı
Aylarca paxera içip gittiğim psikologlarım
Seni hatırlatıyor, çünkü bana yoktu yararı
Beni benimle bırakın, beni mutlu eder başarı
Bu yüzden yıllardır kimsesiz ve mutsuz yaşarım
Nabzım atmıyor gece içkili efkar seansları
Dumanla kaplı odamda hayatta kalma çabası
Ağır sigaralarla seni görme umudum falan vardı
Tabii bu umudumu düşüme bile gelmeyerek yıktın
Sabrım yok bugün yani diğer günlerden farksız
Bu yüzden ben hala aynıyım, modum hala tatsız
İçip içip seni hatırlarım. Yüzün yok rüyamda
Çünkü hangisi gerçek yüzündü bilmiyorum hala
Metin pek yalancı ve hasta kişilikli bi adam
Met başarıya aç ve çabalayan bi megolaman
İki zıt kutup bir araya gelince uyanır canavar
Kaç kez öldürdünüz ölmedim, daha kaç canım var?
Hayatın her yeni yaşımda yüzüme vurduğu sillesi
Bu yüzden meti bırakın, met sizi iyi bellesin
Met kimsin? Kafamda kurduğum kötü rüya gibisin
Hasbelkader biçim karşıma çıkan bi iblissin
Yok başka açıklaması gözlerimin altı kara
Metin hala içiyor, son sigarası sönmedi hala
Durmuyor kafam, bu satırlar akıyor damarımdan
Bu yüzden ben içerken lütfen dur deme bana
Ciğerlerim nefessiz, bırak soluklanayım biraz
Anlaman umrumda değil, yaptıkların bilhassa
Biraz yatsam omzunda, kaygısız bi çocuk gibi
Çocuklaşalım dedim de yanlış anladın beni
Ufkum açıldı ve açıldıkta tutuldu nutkum
Aramızdaki mesafe değil, kalpler arası uçurum
Biraz mutsuzum nedensiz, gel kalbime dokun
Başka türlü düzelmez bu düzelmeyen bozuk ruhum
Paranoyalar başlıyor, parkın ışıkları söndü
Yaptıklarını sakladım kalbimden ama göz gördü
Ağlamam yersiz, bitirdim seni. Benim için dünsün
Bu gün olabilmek için uğraşma, solan bi gülsün
Ama kitabımın ayracı yapamam seni. (yapamam seni)
Bu nedenle yaklaşma bana sana inanırım bilirsin
Ne kadar değiştirirsen değiştir, ben hala metinim
Ne kader değiştirir beni, ne sen kadar değişirim
Bu yüzden depresifim halen, bu yüzden et nefret
Bağımlıyım sana, yani bana karşı biraz gülümse
Ben üstüne gittikçe hayatımla kavgam bitmeyecek
Bu yüzden bana pes et demek yerine havlu ver!
Bu son round, hasarlıyım hayatın karşısında
Sen tabancayı uzat bana mermi zaten namlusunda
Biraz daha afilli bir ölüm tercih edebilirdim
Senin sarılmanla nefesim kesilsin. Kararım kesin
Gerilim hattındayım, yani kollarında
Gerilimli hayattayım, yani tam şuanda
Saatlerce sevişsekte günahı yazılsın bana
Fakat kollarına hasret biçim ömrüm çürür burada
Kaygılanıyorum hayatım için, çokça içtim
Bu sokaklar psikopat, bana sorma niçin
Ruhsuzum yıllardır, çünkü seni görebildim
Mutluyum aylardır, çünkü seni silebildim
Gece yarısı mahallede kimsesiz voltalar
Sabahları sevemem, gün ışığı gözümü yorar
Sensizlik değil, kimsesizlikti beni yoran
Bana yok kural mural, ruhum sensiz donar
Yıkılmam bu şehir beni benden alana kadar
Kafamda dip uçurumlar, dipsiz boşluklar
Ve anlatamıyorum ben seni gece üç buçukta
Bu yüzden affet, unutmak için içiyorum şuanda
