[Intro]
Who are you?
Desbow
[Pre-Chorus: Brando]
Βγάλαμε άλλη μια χρονιά ασφαλείς μες στο μπουρδέλο
Μα δεν φτάνει μόνο αυτό πια, πόσα έχουν, πες τους τα θέλω
Μας θυμάσαι, κι ας μη φοράω πια ανάποδα καπέλο, δεν μας ξέρεις καλά
[Verse 1: Monsters]
Οι φίλοι μου το 'χουνε μάθει, χορεύουνε γύρω απ’ τις φλόγες που ανάψανε
Από μικροί ήμασταν όλοι ανήσυχοι, λες κι οι θεοί μας ξεχάσανε
Καυλώναμε πάντα με μπότες, ταμπούρα, μια λούπα και τσίτα τα μπάσα
Κάπως τα φέραμε βόλτα κι εμείς, έχω ακόμα μια ανάσα καβάτζα
Πέρυσι μου 'στριψε, κι άμα δεν τα 'γραφα πες μου, αδερφέ μου, τι θα ’κανα
Το 'φτυνα με τη ψυχή μου στο στόμα, να δούνε πώς έχουν τα πράγματα
Αντέξαμε κόντρα του κόστους από αρρωστημένους κι αρρώστους
Γιατί μας είχανε σε καραντίνα από τη κοινωνία πριν να 'ρθει ο ιός τους
Το εικοσιέξι θα λέμε πως πάλι καλά που τη πλάστιγγα γείραμε
Τα κουρασμένα κορμιά μας μέσα από πουστιές κι ανισότητες σύραμε
Η Ελλάδα δεν τρώει τα παιδιά της, θερίζει και τρώει από 'κείνα ό,τι σπείρανε
Κωλόμπαρο, σπίτι, δουλειά, καφενείο, τη πρέφα που παίζουν δεν πήρανε
Οι φίλοι μου είναι γαμώ τα παιδιά από το μπλόκο μέχρι τη Σαλούγκα
Το χαρτί παίζουνε στα χαρτιά και στη Liverpool πως θα σηκώσει τη κούπα
Μου λένε "Προφίλ χαμηλό, αλλά φά' τους στο γήπεδο σαν να 'σαι ο Luca"
Δεν είναι μανάβηδες, αλλά όλο ψάχνουν να βρουν τα καλύτερα φρούτα
[Pre-Chorus: Brando]
Βγάλαμε άλλη μια χρονιά ασφαλείς μες στο μπουρδέλο
Μα δεν φτάνει μόνο αυτό πια, πόσα έχουν, πες τους τα θέλω
Μας θυμάσαι, κι ας μη φοράω πια ανάποδα καπέλο, δεν μας ξέρεις καλά
Έχω φάει το κεφάλι μου, ξέρω
[Chorus: Monsters]
Όλοι εμείς μόνοι μας, φυλακισμένοι στη πόλη μας
Ζούμε με κώδικες που 'δαμε σ' ένα παλιό VCR στο σαλόνι μας
Ή θα τους φας, ή σε τρώνε, στραβόστομοι σαν τον Stalone
Δεν βγαίνει μιλιά από τον κύκλο μας σαν να ’μαστε απ’ το Κορλεόνε
Όλοι εμείς μόνοι μας, φυλακισμένοι στη πόλη μας
Ζούμε με κώδικες που 'δαμε σ’ ένα παλιό VCR στο σαλόνι μας
Ή θα τους φας, ή σε τρώνε, στραβόστομοι σαν τον Stalone
Δεν βγαίνει μιλιά από τον κύκλο μας σαν να 'μαστε απ' το Κορλεόνε
[Verse 2: Brando]
Έχω ξεφύγει, αδερφέ, είμαι για ίδρυμα, κι ας μη με λένε Ωνάση
Ρώτα άμα θέλεις τον Μήτσο, ρώτα τον Μανώλη, ρώτα τον Θανάση
Στη γειτονιά ψάχνουν για χαρτζιλίκι τ' αλάνια πριν σκάσουν οι μπάτσοι
Σαν δεκαπεντάρηδες μέσα στις καύλες, βολεύονται μ’ ό,τι τους κάτσει
Στρώσε τα τύμπανα να τους τα πω πριν λασκάρει τελείως η βίδα
Στείλ' το μου να το πατήσω σαν να 'τανε μέσα στο χολ κατσαρίδα
Είστε φθηνοί, ο δικός σου βγήκε στο κλαρί σαν να 'ταν καρδερίνα
Είπα δεν θα το κάνω ξεφτίλα ποτέ, κι ας πεινάσω σαν τον Κουφοντίνα
Βγαίναμε με τον ξανθό στο [?] σαν να βγήκε καρπός απ' τα σπόρια
Μου 'λεγε "Σαν τον Κωστή, να κρατάς το αλάτι απ' τη ζάχαρη χώρια"
Δεν έχει πάνω του σιδερικό, αλλά ξέρει καλά από πιστόλια
Πώς να το πάρεις αέρα, να μείνουν τα φράγκα μες στα πορτοφόλια
Άμα έχεις απ' το καλό λένε ότι είναι αμαρτία να μην το κεράσει
Αν σε κάψει ο χυλός θα φυσάς το γιαούρτι μέχρι να ξεχάσεις
Τ' αλάνια σου είναι οικογένεια, την οικογένεια πρώτη να βάζεις
Να συγχωρείς τους εχθρούς σου, αδερφέ, αλλά μόνο αφού τους κρεμάσεις
[Pre-Chorus: Brando]
Βγάλαμε άλλη μια χρονιά ασφαλείς μες στο μπουρδέλο
Μα δεν φτάνει μόνο αυτό πια, πόσα έχουν, πες τους τα θέλω
Μας θυμάσαι, κι ας μη φοράω πια ανάποδα καπέλο, δεν μας ξέρεις καλά
Έχω φάει το κεφάλι μου, ξέρω
[Chorus: Monsters]
Όλοι εμείς μόνοι μας, φυλακισμένοι στη πόλη μας
Ζούμε με κώδικες που 'δαμε σ' ένα παλιό VCR στο σαλόνι μας
Ή θα τους φας, ή σε τρώνε, στραβόστομοι σαν τον Stalone
Δεν βγαίνει μιλιά από τον κύκλο μας σαν να 'μαστε απ' το Κορλεόνε
Όλοι εμείς μόνοι μας, φυλακισμένοι στη πόλη μας
Ζούμε με κώδικες που 'δαμε σ' ένα παλιό VCR στο σαλόνι μας
Ή θα τους φας, ή σε τρώνε, στραβόστομοι σαν τον Stalone
Δεν βγαίνει μιλιά από τον κύκλο μας σαν να 'μαστε απ' το Κορλεόνε
