[Intro]
Λοιπόν
[Verse 1]
Ο διάλογος ο εσωτερικός πάει να με τρελάνει
Και στον εξωτερικό πάνε να με τρελάνουν οι άλλοι
Μες στο αστικό ρουφιάνοι, ο μπάτσος δυο φίλους μου κοπανάει
Η χουντικιά κωλόγρια με στραβοκοιτάει
Ζούμε για τη χρονιά που θα κοιτάμε ψηλά
Που ο Μπεζαντάκος μας για άλλη μια θα 'ρθει ν' αφήσει γεια
Που δε θα βγάζουν μιλιά, 'σίστες κι αφεντικά
Και δε θα υπάρχουν βάρκες με παιδιά απο τα ανατολικά
Λοιπόν, πέφτω μες στην αγκαλιά πειρατών
Εδώ που παν να σπάσουν τα αυγά των φιδιών
Αυτή είναι η φωνή των δρόμων, η οργή των ψυχών
Σ' το 'πε κι ο Dason
Σπάει η σιωπή των μουγγών, ε
Το τελευταίο διάστημα έκανα διάφορα
Μπήκα στο πανεπιστήμιο, μάνα, τα κατάφερα
Μα sorry, δεν ξέρω αυτό που θα ακούσεις αν θα αντέξεις
Τα μισά κουπλέ μου τα 'χω γράψει σε διαλέξεις
Κι αν με ρωτήσεις για ποιους γράφω (για ποιους γράφω)
Για κυρίες που 'χουν όνειρο να δείρουν έναν μπάτσο
Γι' αυτούς που δε φοβούνται τον φασίστα με το μπράτσο
Και γι' αυτούς που αστούς να ρίξουν θέλουνε στο καναβάτσο
[Chorus]
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο (πάνω κάτω)
Θέλω όσοι με νιώθουν να σηκώσουν γεμάτο
Ποτήρι και να πιούνε κι άσπρο πάτο
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο
Στον κόσμο μου δεν έχει πονηρούς που βγάζουν έξω την ουρά τους
Δεν έχει μουράτους γάτους φευγάτους
[Verse 2]
Πιθανότατα ο δίσκος επιτυχία να μη δει
Μα δε με νοιάζει αφού είναι ακόμα η αρχή
Αυτό που μετράει είναι οτι δεν είμαι παρατηρητής, μα συμμετέχοντας
Γράφω ό,τι βλέπω παλεύοντας
Θες καλύτερη ζωή αλλά με το κεφάλαιο να μη συγκρουστούμε;
Πάμε μια μέρα μια βόλτα στο κέντρο να πιούμε καφέ να τα πούμε
Έχουμε τόσα πολλά να δούμε, τόσα πολλά να σκεφτούμε
Τόσα βάσανα ν' ακούμε
Οι αστοί πάνε να φάνε όλη την πίτα μας
Πλουσιόπαιδα μ' αμάξια γλυκοκοιτούν τα κορίτσια μας
Δαπίτες που παλεύουν στους αγώνες μας να βάλουνε λουκέτο
Και στα τρία θα φαν πακέτο
Οπουδήποτε κι οποτεδήποτε όποτε θέλετε ελάτε και βρείτε με
Θέλετε βρίστε με θέλετε δείρτε με θα μένω εδώ και θα λέω δείτε με
Γι' αυτό bye, ciao, αντίο σας, θα 'μαι εναντίον σας
Όρθιος θα στέκομαι, κόκκινος γίγαντας
[Chorus]
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο (πάνω κάτω)
Θέλω όσοι με νιώθουν να σηκώσουν γεμάτο
Ποτήρι και να πιούνε κι άσπρο πάτο
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο
Στον κόσμο μου δεν έχει πονηρούς που βγάζουν έξω την ουρά τους
Δεν έχει μουράτους γάτους φευγάτους
[Verse 3]
Ο παλμός της πόλης, Θεσσαλονίκη, Αθήνα
Κοινοί θνητοί είμαστ΄ όλοι, αφού μια φορά το μήνα
Έχουμε ένα όνειρο να δούμε τους αστούς να κλαίγονται
Και τα προάστια να καίγονται
Να εύχεστε ο Μπένε να μην αρχίσει τα beat
Γιατί θα σκάμε δισκάρες γιατί θα σπάτε το repeat
Οι NOC να μη κάνουν comeback σα τη σπαστική μύγα
Να εύχεστε μη βγάλει δίσκο η ΛΙΓΚΑ
Αν έκανα κάποια καλά στα δεκαοχτώ μου
Είναι πως άκουσα καλά αν και αργά Θέατρο Δρόμου
Είναι το ότι κατάλαβα τι λείπει σήμερα από το ραπ στην Ελλάδα
Μια ομάδα, με στίχους που καίνε σαν λάβα
Ξέρω καλά πως τον κόσμο δε θα αλλάξουνε δυο μπάρες
Μα τις φτύνω για να αδειάσει το κεφάλι
Ξέρω πονάμε όπως πονάν τα ηλιοκαψίματα
Γι' αυτό να θυμάστε τι κάνατε στην αμφιάλη
[Chorus]
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο (πάνω κάτω)
Θέλω όσοι με νιώθουν να σηκώσουν γεμάτο
Ποτήρι και να πιούνε κι άσπρο πάτο
Θέλω οι πάνω να τρέμουν τους κάτω
Τα ποντίκια ενωμένα να τρομάζουνε το γάτο
Στον κόσμο μου δεν έχει πονηρούς που βγάζουν έξω την ουρά τους
Δεν έχει μουράτους γάτους φευγάτους
[Outro]
Κι αν απορείς πότε το πήρα σοβαρά
Να γράφω ραπ πιο συχνά, δύο μηδέν δεκαεννιά
Όταν αυτοί που εκτιμώ μου είπαν «τα σπας»
Επισιτισμός, είκοσ' τέσσερις Μαρτίου, ΙΛΙΟΝ Plus
