Έλα κι' άσε τις δυσκολίες, οι μισοί δικοί μου σε υπερωρίες Κι οι άλλοι μισοί σε αναγκαστικές συνεδρίες Αυτοί που σε έζησαν , τώρα απλά σε ξέρουν Κι' όσοι σε κόψαν κομμάτια σε πουλάν στις ευκαιρίες Είδες; αυτές είναι ιστορίες Αυτά είναι τα μετατραυματικά από χαρισμένες εφηβείες Εδώ είναι τα θραύσματα , εδώ είναι τα χαλάσματα και οι μνείες Επιστρέφω να αγριεύω νηνεμίες Το γκρι μου χρώμα πάντα πότιζε σε βάθος τα ντουβάρια τους Συμπλήρωνε τη διχρωμία στην κατάντια τους Απέναντι και πλάι τους , φύλαγε το τομάρι τους Ωρίμαζε κρυφά και μεθυσμένα στο κελάρι τους Γι' αυτό κι οι φρίκες δε πωλούνται Οι μπάρες με στοιχειώνουν μέρα-νύχτα , γι' αυτό δεν κοστολογούνται Μόνο οι συντελεστές και οι εκφραστές τους ξεπουλιούνται Για να αντέχουν στους καιρούς και για να έχουνε να πούνε Ζούμε μέρες σήψης , πόσο ψηλά να ανέβω να με ρίξεις; Πόσες αρκούνε λήψεις; "Καλώς ήρθες" στις αφίξεις , πόσα; Πιέζω στο χαρτί, μυαλό να βγει απ' την γλώσσα Όπως πιέζω στην υπόγεια διάβαση την posca (πόσα;) Να μπούμε στο επόμενο τραπέζι δώσ'τα Κι ας η τύχη μας κοιμάται μια δεκαετία τώρα Μας αφήσανε ανήσυχα μυαλά χέρια και πόδια Ένα δρόμο με εμπόδια "Θα περάσει." μου λέγαν στα ζόρια "Αυτά τα χρόνια θα φύγουνε μια για πάντα" Δε θα βλέπεις στην Αγίας τα δυο κόκκινα μου μάτια Δε θα γράφω για ταξίδια, θα σπάσουνε τα κατάρτια Και θα πέσουμε πνιγμένοι κι αβοήθητοι στα βράχια Και πριν να μπούνε τα κρύα θα με ξεχάσεις Για να ψάχνω κάτι ίδιο στης μητρόπολης της στάσης Να υπακούω συστάσεις , κανόνες και διατάξεις Να κοιμάμαι με μια έννοια μη σε αφήσεις να μου μοιάσεις Ακόμα εδώ. στα δέκα μας κόψαμε το κρυφτό Για να αρχίσουμε στα δεκάξι στις πόλεις κυνηγητό Απ' το εφτάωρο στο σχολειό , στο οχτάωρο για το ευρώ Απ' τα χρόνια της ξεγνοιασιάς , στο άγχος για το αστικό Είμαστε ακόμα οι γραφικοί με τα αφηγήματα Που λεν' για μπερδεμένους εραστές και αδικήματα Που δεν ξέρουνε σύνορα, τύπους και υποσύνολα Που χάνονται στη θύελλα , να ζήσουν' οι άλλοι ήρεμα Τα χρόνια φεύγουν και φεύγουν τα συναισθήματα Τα χρόνια θα ξανάρθουν Χάρη, σίγουρα Οι μέρες μου σπασμένες σε οχτώ τρίωρα Οι μέρες μου μουντές και οι μέρες μου φέρνουν δύσπνοια (οι άνθρωποι φέρνουν δύσπνοια)
Read the complete lyrics to "Νηνεμίες (Ninemies)" by Sponty from the album "Οδός Ενδορφινών (Odos Endorfinon)" in 2020. On Lyrks you can follow along with the full text, explore the artist's discography, and discover related songs. The track is often categorized under Rap.
"Νηνεμίες (Ninemies)" is performed by Sponty. from the album "Οδός Ενδορφινών (Odos Endorfinon)" in 2020 This page provides the full lyric text for fans who want to sing along, study the songwriting, or compare versions across releases. Lyrks organizes lyrics by artist and song slug so you can bookmark and share a stable URL.
Music lyrics help listeners connect with emotion, narrative, and rhythm in a track. Whether you are learning English, researching a favorite chorus, or preparing for karaoke, having accurate line breaks and section labels (verse, chorus, bridge) makes the experience easier. We link to the official artist profile on Lyrks where available, including biography snippets, top songs, and chart placements when we have that data.
If you enjoy "Νηνεμίες (Ninemies)", explore more songs by Sponty using the links below. Chart and trending pages on Lyrks highlight what listeners are searching for this week. For copyright or correction requests, see our DMCA and contact pages.
"Νηνεμίες (Ninemies)" is credited to Sponty. Songwriting credits may include additional writers listed on the release; check the credits section on this page for linked collaborators.
"Νηνεμίες (Ninemies)" appears on "Οδός Ενδορφινών (Odos Endorfinon)" in 2020.
Visit the Sponty artist page at /artist/sponty for biography, popular tracks, and links to more lyric pages.
