Verse 1 - Jami
Eμπόριο ελπίδας η μηχανή της κατανάλωσης
Θηλιά σφίγγει και πνίγει, κάθε όνειρο είναι διάδωση
Απάντηση σ’ ό,τι κινεί τη Γη υπό κατάληψη
Στο μέλλον μας διάρρηξη, δεν ψάχνω καμία άφιξη
Απόδοση ευθυνών, μονοπωλιακών αρχών
Τις μοίρες μας καθορίζουν στρατοί βιομηχανιών
Θέλουν το σώμα και το πνεύμα μου, ελεύθερος απ’ τη γέννα μου
Πολεμιστής της πρώτης γραμμής γι’ αυτήν δίνω το αίμα μου
Με σπρώξανε στη βία για να κρύψουνε τον εχθρό μου
Μα ήμουν εκεί δεν κρύφτηκα πίσω απ’ το δάχτυλό μου
Κι είδα δειλούς να έρπονται, φίδια πίσω απ’ την ασπίδα
Του κράτους η σαπίλα, μπάλα-καφέ και κυρίλα
Είδα ένα κόσμο να μουντζώνει τον εαυτό του
Αξίες να πτωχεύουν ν’ απαρνείται το Θεό του
Θυσία στο βωμό του κέρδους και της εξουσίας
Ψυχές που θεωρήθηκαν β’ κατηγορίας
Γι’ αυτό κράτα γερά, δόντια σφίξε, γίνε γροθιά!
Μείνε ήρεμη δύναμη πάσσαρε τη φωτιά!
Ποτέ δεν χάθηκε κάτι όσο θα βγάζεις μιλιά
Είναι ηφαίστειο ενεργό που καίει τα σωθικά μας
Ο νους καρφωμένος, τα βήματά μας μαγκιά μας
Τουλάχιστον τα λάθη αυτά ήταν μονάχα δικά μας
Κι αν ξαναερχόμουν; Πάλι το ίδιο θα επέλεγα
Το ψέμα πιο γρήγορα θα το ‘βρισκα και θα το έκαιγα
Κι αν είσαι αληθινός δεν έχεις κάτι να φοβάσαι
Απέναντί σου ο εαυτός σου για να μην κοιμάσαι
Κράτα τα χνάρια σου κάπου για να θυμάσαι
Τ’ αυτιά σου ανοιχτά φίλε, το νόημα πιάσε
Αν τ’ αγαπάς; Θα μας μιλήσει από μόνο του
Έτσι όπως όλα και αυτό θέλει το χρόνο του
Άσε τους άλλους είναι ο καθένας με τον πόνο του
Στα χέρια πάρε τα πράγματα, μείνε στο στόχο σου
Chorus - B. Parker
Ό,τι κι αν συμβεί κρατιέμαι γερά
Σε 'μένα πιστεύω τώρα πιο δυνατά
Λάθη πάθη κι όμως μένω εδώ
Δεν μετανοιώνω καθόλου, συνεχώς προχωρώ
Παρέα μου ένα τρελαμένο μυαλό
Κάποιες φωνές με θολώνουν, όμως δεν απαντώ
Πολλές φορές έχω χάσει, κέρδισα όμως στιγμές
Γιατί αυτές μες το χρόνο μένουνε ζωντανές
Verse 2 - Wolf Diem
Δεν έχω λόγο να γυρνώ ξανά πίσω στα ίδια λάθη, μα
Κάτι με καίει να έρχομαι στο ίδιο μάθημα
Kρατιέμαι γερά! Μα αν πέσω; Έπεσα, εντάξει...
Στην αρχή λίγο πονούσε τώρα ζω μέσα απ’ τα λάθη
Όσα λάθη κι οι πτώσεις κι οι φόβοι λάθη και πάθη
Αγκάθια επίμονα αφαιρώ που ακόμα κουβαλώ στην πλάτη
Λίγη ζάλη με πιάνει κι έχει παγώσει το μυαλό μου
Ψάχνομαι λιγάκι ακόμα κι ισιώνω τον εαυτό μου
Πιάνω εικόνες και στοιβάζω πάκους φωτογραφιών
Μ’ ένα ψαλίδι ξεκινώ και σβήνω το παρελθόν
Όχι δεν καίω το χαρτί, ούτε πετώ τ’ αποκόμματα
Στην άκρη τ’ αφήνω και ξεχωρίζω τα ονόματα
Κι έτσι στον τοίχο μου προκύπτουν δύο στήλες που χαζεύω
Μία να μου θυμίζει ποιός ήμουν κι η άλλη ποιούς δεν θέλω
Πρώτα σέβομαι εμένα κι όσα αγαπώ
Κι έπειτα πέρα κάνω όποιον δεν σέβεται τον τρελό!
Δεν είναι καν δική μου γνώμη είναι κοινή λογική:
Ένας τσακωμός συμβαίνει όταν είσαι παιδί
Μα όσο η πληγή σου ματώνει καθυστερεί να επουλωθεί
Το τότε αδύναμο παιδί μεγαλώνει, θα επιτεθεί!
Γερά κρατώ λοιπόν σφιχτά με προσοχή την σκανδάλη
Σφαίρες μου όλες οι νύχτες όταν έκανες κρεπάλη
Εγώ έκανα κεφάλι ζωγραφίζοντας σχήματα
Ενώ ψαχνόμουν για απαντήσεις αναζητώντας επίμονα
Προφανώς κινήσεις λάθος πίσω μου έχω αφήσει
Είναι πολλά τα προβλήματα που κανείς δεν θα λύσει
Μα πίσω αν μου ‘λεγες να πάω; Αν θέλω ν’ αλλάξω κάτι;
Όχι μ’ αρέσει να μαθαίνω απ’ το κάθε τι κάτι!
Κάθε δάκρυ που ρίχνεις καλλιεργεί αναμνήσεις
Κι αν μόνος σου θέλεις να κάτσεις, ή έξω κάπου να μιλήσεις;
Μην αφήσεις λεπτό, ο χρόνος τρέχει μην λυγίσεις
Μακάρι έστω λίγο να σε έχω βοηθήσει να λες
Chorus - B. Parker
Ό,τι κι αν συμβεί κρατιέμαι γερά
Σε 'μένα πιστεύω τώρα πιο δυνατά
Λάθη πάθη κι όμως μένω εδώ
Δεν μετανοιώνω καθόλου, συνεχώς προχωρώ
Παρέα μου ένα τρελαμένο μυαλό
Κάποιες φωνές με θολώνουν, όμως δεν απαντώ
Πολλές φορές έχω χάσει, κέρδισα όμως στιγμές
Γιατί αυτές μες το χρόνο μένουνε ζωντανές
Ό,τι κι αν συμβεί κρατιέμαι γερά
Λάθη πάθη κι όμως μένω εδώ
Προφανώς κινήσεις λάθος πίσω μου έχω αφήσει
Είναι πολλά τα προβλήματα που κανείς δεν θα λύσει
Μα πίσω αν μου ‘λεγες να πάω; Αν θέλω ν’ αλλάξω κάτι;
Όχι μ’ αρέσει να μαθαίνω απ’ το κάθε τι κάτι!
Κάθε δάκρυ που ρίχνεις καλλιεργεί αναμνήσεις
Κι αν μόνος σου θέλεις να κάτσεις ή έξω κάπου να μιλήσεις;
Μην αφήσεις λεπτό, ο χρόνος τρέχει μην λυγίσεις
Μακάρι έστω λίγο να σε έχω βοηθήσει
